Coraz więcej Polaków decyduje się na podjęcie pracy w Norwegii, przyciągniętych wysokimi zarobkami i stabilnym systemem socjalnym. Niewielu jednak zdaje sobie sprawę, że już po pięciu latach legalnego zatrudnienia w tym skandynawskim kraju można nabyć prawo do emerytury. Minimalna kwota, jaką otrzymują nasi rodacy, robi wrażenie w porównaniu do polskich realiów.
Norweski system emerytalny opiera się na trzech filarach: podstawowym świadczeniu państwowym (folketrygd), obowiązkowej emeryturze zawodowej (tjenestepensjon) oraz dobrowolnych oszczędnościach indywidualnych (individuell pensjonssparing). Już sam folketrygd, po przepracowaniu zaledwie pięciu lat, gwarantuje minimalne świadczenie, które w 2026 roku wynosi około 2 500 koron norweskich miesięcznie, co po przeliczeniu daje około 1 000 złotych. Dla porównania, polska najniższa emerytura w 2026 roku to około 1 600 złotych, ale wymaga znacznie dłuższego stażu pracy – co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn.
Eksperci zwracają uwagę, że różnica w wysokości świadczeń wynika nie tylko z dłuższego stażu wymaganego w Polsce, ale także z wyższych składek odprowadzanych w Norwegii. – Norwegia ma jeden z najwyższych wskaźników zastąpienia emerytury w stosunku do ostatnich zarobków w Europie, sięgający nawet 60 procent – mówi dr hab. Anna Kowalska, ekonomistka z Uniwersytetu Ekonomicznego w Poznaniu. – Dla Polaków pracujących za granicą kluczowe jest jednak sumowanie okresów składkowych w ramach Unii Europejskiej i Europejskiego Obszaru Gospodarczego, co pozwala na uzyskanie świadczenia proporcjonalnego do przepracowanych lat.
W praktyce oznacza to, że osoba, która przepracowała pięć lat w Norwegii i dwadzieścia lat w Polsce, otrzyma emeryturę obliczoną na podstawie sumy stażu z obu krajów. Minimalne świadczenie norweskie jest wypłacane przez norweski organ rentowy NAV, ale tylko pod warunkiem, że wnioskodawca mieszka w Norwegii lub w innym kraju EOG. Polacy mieszkający w Polsce mogą ubiegać się o emeryturę z Norwegii, ale wtedy podlega ona opodatkowaniu w kraju zamieszkania.
Warto również pamiętać, że norweski system emerytalny jest indeksowany corocznie o wskaźnik inflacji i wzrostu płac, co chroni świadczenia przed utratą wartości. Dla porównania, polski system waloryzacji jest uzależniony od wzrostu cen i płac, ale w ostatnich latach realna wartość emerytur spadała. To sprawia, że dla wielu Polaków praca w Norwegii staje się nie tylko sposobem na szybki zarobek, ale i na zabezpieczenie przyszłości.
Podsumowując, już pięć lat pracy w Norwegii otwiera drzwi do świadczenia, które w polskich warunkach może być znaczącym uzupełnieniem domowego budżetu. Kluczowe jest jednak zrozumienie zasad sumowania okresów składkowych i odpowiednie zaplanowanie swojej kariery zawodowej, aby maksymalnie wykorzystać możliwości, jakie daje unijna koordynacja systemów zabezpieczenia społecznego.
Foto: images.pexels.com
📷 Galeria zdjęć
