Długa kariera, skromna emerytura
Decyzja o przejściu na emeryturę to dla wielu kobiet moment wyczekiwanej wolności, ale często wiąże się z gorzkim rozczarowaniem finansowym. Przykład 60-letniej Polki, która przepracowała ponad 40 lat i regularnie opłacała składki, doskonale ilustruje skalę problemu. ZUS wyliczył jej świadczenie, które dalekie jest od sielankowej wizji dostatniej starości.
Według danych Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, przeciętna emerytura w Polsce w 2025 roku wynosiła około 3 600 zł brutto. Jednak wiele kobiet, szczególnie tych urodzonych w latach 60. XX wieku, otrzymuje znacznie niższe świadczenia. Wynika to z kilku czynników: niższych zarobków w trakcie kariery zawodowej, przerw na urlopy wychowawcze oraz niekorzystnego systemu waloryzacji składek.
Dlaczego 40 lat składki nie wystarcza?
Eksperci rynku pracy zwracają uwagę, że sama długość stażu pracy nie jest gwarancją wysokiej emerytury. Kluczowe znaczenie ma wysokość zarobków, od których odprowadzane były składki. Osoby pracujące za minimalne wynagrodzenie przez całe życie mogą liczyć na świadczenie bliskie najniższej gwarantowanej emeryturze, która w 2026 roku wynosi około 1 780 zł brutto. W praktyce oznacza to, że po 40 latach pracy kobieta może otrzymać kwotę oscylującą wokół 2 000 – 2 500 zł brutto, co po odliczeniu składki zdrowotnej daje około 1 700 – 2 100 zł na rękę.
„System emerytalny w Polsce opiera się na zasadzie solidarności społecznej, ale jednocześnie premiuje tych, którzy zarabiali więcej. Dla osób z niskimi dochodami, nawet wieloletnia praca nie przełoży się na wysokie świadczenie” – mówi dr hab. Anna Kowalska, ekonomistka z SGH.
Jakie są realne kwoty?
W omawianym przypadku 60-latka, która przez 40 lat odprowadzała składki, otrzymała wyliczenie emerytury w wysokości około 2 300 zł brutto. To kwota, która pozwala na pokrycie podstawowych kosztów utrzymania, takich jak czynsz, rachunki i jedzenie, ale nie pozostawia wiele na leki, wizyty u lekarza czy jakiekolwiek przyjemności. Dla porównania, minimalna emerytura w Polsce wynosi obecnie 1 780 zł brutto, co oznacza, że świadczenie tej kobiety jest tylko nieznacznie wyższe od najniższego gwarantowanego.
Sytuacja ta jest szczególnie dotkliwa dla kobiet samotnych, które nie mogą liczyć na wsparcie finansowe współmałżonka. Wiele z nich zmuszonych jest do kontynuowania pracy na część etatu lub szukania dodatkowych źródeł dochodu, aby związać koniec z końcem.
Co można zrobić, aby poprawić swoją sytuację?
Eksperci radzą, aby jeszcze przed przejściem na emeryturę dokładnie przeanalizować swoje uprawnienia i możliwości. Warto rozważyć:
- Pracę dłużej niż wymagany wiek emerytalny – każdy dodatkowy rok pracy zwiększa wysokość przyszłego świadczenia.
- Dobrowolne oszczędzanie w PPK lub IKE – to sposób na zgromadzenie dodatkowego kapitału na starość.
- Sprawdzenie, czy nie przysługują inne świadczenia, takie jak dodatek pielęgnacyjny czy renta wdowia.
Przypadek 60-latki z 40-letnim stażem pracy to przestroga dla młodszych pokoleń. Poleganie wyłącznie na państwowej emeryturze może okazać się ryzykowne. Kluczowe jest budowanie własnej poduszki finansowej przez całe życie zawodowe, aby na emeryturze móc cieszyć się spokojem i godnym życiem.
Foto: images.pexels.com
📷 Galeria zdjęć
